Η Αυτοκαταστροφική Όρεξη Του Κυρίου Τράμπ

Του Παναγιώτη Νόιφελτ

 

Ο Ντόναλvτ Τραμπ υπέγραψε στις 24 Μαΐου 2018 νόμο, ο οποίος εξαιρεί τις αμερικάνικες τράπεζες από βασικούς νόμους και ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν το 2010, τις ονομαζόμενες ως DoddFrank Wall Street Reform (FΟR) και Protection Consumer Act (PCA), δηλαδή το μεταρρυθμιστικό νόμο για τις συναλλαγές της Wall Street και περί προστασίας των καταναλωτών (Public Law 111-203 και Statutes at Large 124 Stat.1376-2223). Το νέο πλαίσιο προέκυψε από το Financial CHOICE Act, που είχε ψηφιστεί στις 8 Ιουνίου του 2017 από την κυβέρνηση Τραμπ, υπογράφηκε από τον ίδιο και περιλαμβάνει, επίσης, τη νέα απελευθέρωση της χρηματιστηριακής αγοράς της Wall Street.

Οι συγκεκριμένοι νόμοι (FOR και PCA) θωράκιζαν τους νεοϊδρυθέντες οργανισμούς μελετών και ρυθμίσεων συστημικός κινδύνων, τις χρηματιστηριακές συναλλαγές και τους επενδυτικούς μηχανισμούς, από φαινόμενα πυραμιδικών επενδύσεων, παραγώγων και από την αισχροκέρδεια, διασφαλίζοντας το συμφέρον και την ασφάλεια των καταναλωτών, καθώς επίσης εμπεριείχαν ρυθμίσεις που αφορούσαν τη λειτουργία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.

Οι νομοθεσίες αυτές είχαν ψηφιστεί το 2010 ακριβώς για να αποτρέψουν, σε μέλλοντα χρόνο, φαινόμενα όπως η κρίση του 2007-2008. Γενικά, ήταν ένας νόμος για την προώθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας με τη βελτίωση της διαφάνειας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, προστατεύοντας ταυτόχρονα τους καταναλωτές από καταχρηστικές πρακτικές που επιβάλλονταν από τα τραπεζικά και χρηματιστηριακά συστήματα και τα συμφέροντα.

Παρόμοιες καταργήσεις, τροποποιήσεις και ψηφίσματα νόμων που αναιρούσαν τα συστήματα διασφάλισης της διαφάνειας των συναλλαγών έγιναν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Το 1999, ανακλήθηκε ο νόμος Glass-Steagall. Ο δρόμος για κερδοσκοπικές συναλλαγές εκ μέρους των χρηματιστηριακών εταιρειών της Wall Street ήταν ανοικτός για τα νέα προϊόντα όπως τα παράγωγα και της νέες αγορές. Ένα φαντασιακό οικονομικό όργιο στο σκοτάδι, χωρίς να γνωρίζει κανείς το ποιος οφείλει σε ποιόν.

Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά, καθώς η ελευθέρωση του χρηματιστηριακού και τραπεζικού όγκου των διεθνών συναλλαγών, των ακινήτων, των εμπορευμάτων κλπ. οδήγησε στην κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας, πριν από δέκα χρόνια, το χειρότερο από το Κραχ του 1929.

Oι FΟR και PCA, δημιουργήθηκαν ακριβώς για να παρακολουθήσουν και για να εξομαλύνουν τη συμπεριφορά των αμερικανικών τραπεζών και των διεθνών συναλλαγών και καταργήθηκαν συγκεκριμένα για να δημιουργήσουν εκ νέου μια ανάλογη αν όχι πιο καταστροφική φούσκα, που θα τη βρούμε μπροστά μας. Με την ψήφιση του νέου νόμου η Αμερική γυρνά το ημερολόγιο της είκοσι χρόνια πίσω. Η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, μήπως αυτές οι επιλογές και πρακτικές δεν οδήγησαν και στη συγχώνευση των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων (ξεκίνησαν την ίδια ζοφερή περίοδο στα τέλη του 1990, και στην πορεία προς τα δομημένα ομόλογα, στην υφαρπαγή ή καταστροφή των ελληνικών τραπεζών, ελληνικού χρυσού και των μνημονίων και της λιτότητας;

Να ευχόμαστε μόνο, μια πιθανή μελλοντική κατάρρευση των διεθνών αγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος, να μην συμπέσει με την ολοκλήρωση της αστικοποίησης της δυτικής Κίνας, όπου εκατομμύρια πολιτών, βάσει προγραμματισμού, θα εξελιχθούν από αγροτικοί καταναλωτές, σε αστικοί.